Η σύγχρονη ιστορία γράφεται στη Κερατέα

keratea_episodia-7.jpg


Ένα κείμενο που θα το διαβάσουμε όλοι μας πολλές φορές.  


του Γιώργου Ζώη

από το ένθετο "κοντεϊνέρ" σελ. 42,  που δημοσιεύεται στη σημερινή έκδοση της Ελευθεροτυπίας.



Κερατέα Will Not Be Televised


"Από τις 31 Δεκεμβρίου του 2010 όλοι οι τιμωρημένοι με πειθαρχικές ποινές ένστολοι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας απαλλάσονται από τις μέχρι τότε επιβληθείσες ποινές τους"

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας


Η βία των ενστόλων, ψυχολογική και σωματική, από τα ακριτικά στρατόπεδα μέχρι την πλατεία Συντάγματος, από τις παρελάσεις μέχρι τις πορείες, από τα στρατιωτικά γραφεία μέχρι τα αστυνομικά κελιά, έλαβε χάρη. Το τελευταίο φύλο συκής της δημοκρατίας έπεσε, φανερώνοντας τα πραγματικά της γεννετήσια όργανα: τα όργανα της τάξης της.


Κερατέα Will Not Be Televised. Ένας στρατός κατοχής εναλάσεται με βάρδιες από την Αθήνα. Εκπροσωπεί την κατασκευάστρια εταιρεία που διεκδικεί το πιο επικερδές σύγχρονο προϊόν: τα σκουπίδια. Στην Κερατέα γράφεται η σύγχρονη ιστορία. Κάτοικοι στα όπλα. Αντιασφυξιογόνες μάσκες στις τσάντες με τα ψώνια, πέτρες σε γυμνά χέρια, μολότοφ χωρίς κουκούλες. Το χάσμα των γενεών γεφυρώνεται στα οδοφράγματα. Η σύγκρουση ως μορφή αντίστασης.

Η αυτόματη καταδίκη της σύγκρουσης είναι το ίδιο ανόητη με την αρμονική θεωρία της συνύπαρξης των τάξεων. Προέρχεται από τα φοβισμένα αντανακλαστικά συνταξιούχων διανοούμενων, εισοδηματιών καλλιτεχνών, ξελιγομένων αρθρογράφων και ρυτιδιασμένων παρουσιαστών που αγωνιούν να εξασφαλίσουν μικρότερα κουρέματα παχυλών μισθών και επιχορηγήσεων. Η πένα τους μούλιασε, τα χείλη τους μάτωσαν, οι φωνές τους βράχνιασαν. Απλά ζητιανεύουν δημόσια, ατομική αστυνομική προστασία.

Η βασική ιστορική αντίθεση είναι εδώ ξανά: φτωχοί εναντίον πλουσίων. Το τέλος της Ιστορίας τελείωσε. Η ουρά της πορείας έγινε η πορεία. Οι δεκάδες γνωστοί άγνωστοι έγιναν χιλιάδες άγνωστοι γνωστοί. Τα πιτσιρίκια χουλιγκάνια έγιναν εξαγριωμένοι παππούδες. Τις μολότοφ δεν τις πετάνε εξωγήινοι. Είναι μαθητές, μεταπτυχιακοί, άνεργοι, εργαζόμενοι, δάσκαλοι, μετανάστες και Έλληνες.

Ας σταματήσουμε να είμαστε ηδονοβλεψίες συγκρούσεων και απαθείς θεατές στα παραπάνω στενά. Οι συγκρούσεις δεν είναι συναυλίες για να τραβάμε με τα κινητά μας, δεν είναι live σινεμά για να παρακολουθούμε με ασφάλεια, δεν είναι θέατρο του δρόμου για να χειροκροτούμε τους ηθοποιούς.

Η Κερατέα μας μαθαίνει τον συνεχή χωροχρόνο. Η προσυγκέντρωση ξεικινά από τα δωμάτιά μας, τα σπίτια μας, τις γειτονιές μας. Το τέλος της πορείας πρέπει να είναι η αρχή μιας άλλης. Το άνοιγμα μιας λεωφόρου πρεπει να σηματοδοτεί το κλείσιμο ενός στενού. Καμία επιστροφή στα προάστια, καμία ανασκόπηση για καφέ, καμία θέαση της παρουσίασης των τηλεοπτικών ειδήσεων. Οι πραγματικές ειδήσεις παρακολουθούνται ταυτόχρονα από αυτούς που τις δημιουργούν.

Δεν έχει νόημα η αναμονή και πραγματοποίηση μιας πορείας ανά δύο μήνες ώστε να ικανοποιούμε το εξεγερτικό μας απωθημένο. Ξεσπάμε σπάζοντας και μετά σπάμε ξεσπασμένοι. Γινόμαστε η βαλβίδα που αφαιρεί την πίεση, ξεφυσάμε την οργή μας, σβήνουμε το μάτι που καίει από κάτω μας. Είναι σαν το κάλεσμα της πορείας να γίνεται από το ίδιο το κράτος. Η χρονική συνέχεια στην Κερατέα κάνει την διαφορά. Κάθε μέρα και νύχτα ο δρόμος κατοικείται. Μια πορεία χωρίς πορεία.

Η δημοκρατία αυτοκτόνησε. Το πριν τελείωσε και το μετά ξεκίνησε. Το μόνο που μένει είναι το τώρα. Και θα αντιστεκόμαστε, ακόμη και με βία, χωρίς καμία ενοχή. Νικήσατε ιδεολογικά χτίζοντας την οικονομική βάση. Τώρα που καταρέετε οικονομικά, γκρεμίζεστε ιδεολογικά. Παίζετε το τελευταίο σας χαρτί: δεν έχετε όνειρα να πουλήσετε και προσφέρετε υπηρεσίες για την αποφυγή του εφιάλτη. Είναι το τελευταίο σας επενδυτικό προϊόν που ρίξατε στην ιδεολογική αγορά. Μας καλείτε να σας εμπιστευθούμε για να διώξετε τον εφιάλτη μακριά. Σας πιστεύουμε. Έχετε μεταφέρει τα χρήματά σας, έχετε κλειδώσει τις επαύλεις σας, έχετε βγάλει τα εισιτήρια διαφυγής. Αλλά ο πλούτος δεν είστε εσείς, είμαστε εμείς.

Μια μικρή μετατόπιση λίγων δεκάδων μέτρων είναι αρκετή. Από το δρόμο στα κτήρια λήψης αποφάσεων. Η κατάληψη είναι πάντα θέμα κάλυψης κυβικών μέτρων από έναν απόλυτα προσδιοριζόμενο αριθμό ανθρωπίνων σωμάτων. Και εάν ο όγκος καλυφθεί, τότε μόνο το ολοκλήρωμα στο χρόνο θα δείξει αν το εγχείρημα πραγματικά θα πετύχει.

Η σύγκρουση δεν είναι ούτε λύση, ούτε αυτοσκοπός, ούτε η αιτία. Η σύγκρουση είναι το μέτρο έκφρασης. Σε όσους ρωτάνε και τι θα γίνει; απαντάμε γίνεται. Σε όσους ρωτάνε και τι έγινε, απαντάμε γίνεται. Σε όσους ρωτάνε και τι γίνεται; απαντάμε ιστορία. Γιατί η ιστορία δε μετριέται με μέρες αλλά με αιώνες. Γιατί όσα γίνονται τώρα δεν είναι παρά σημεία στην αναπάντεχη εξέλιξή της. Και μόλις αντιληφθούμε ότι γίνεται ιστορία, το επόμενο βήμα είναι να αντιληφθούμε ότι δεν υπάρχει ιστορία αλλά ιστορικοί. Και είσαι τυχερός αν γίνεις ιστορικός του παρόντος.

Η διεκδίκηση των χώρων λήψης αποφάσεων δεν είναι η κατάληξη, είναι η αφετηρία. Η σύγκρουση δεν θα είναι η τελευταία λέξη, θα είναι η πρώτη. Με την προσδοκία η πρώτη να είναι και η τελευταία.

Η Εποχή του Υδροχόου - Μέρος Πέμπτο



Το 1959 ο Δρ. Καρλ Γιούνγκ ασχολήθηκε με ένα παγκόσμιο φαινόμενο το οποίο τον προβλημάτιζε, τους λεγόμενους ιπτάμενους δίσκους. Χωρίς να απορρίψει ή να δεχτεί την αντικειμενική τους ύπαρξη προσπάθησε να αναλύσει το φαινόμενο από ψυχολογική σκοπιά και έφτασε σε ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα:

"Ξέρω καλά ότι η φωνή μου, όπως παλιότερα έτσι και τώρα, είναι πολύ αδύνατη για να φτάσει ως τα αυτιά του πλήθους. Εκείνο το οποίο με σπρώχνει σε αυτό, δεν είναι η αλαζονεία, αλλά η συνείδηση του ψυχολόγου.Αυτή με αναγκάζει να εκπληρώσω το χρέος μου και να προετοιμάσω εκείνους τους λίγους οι οποίοι θα θελήσουν να με ακούσουν για τα επερχόμενα γεγονότα, ενδεικτικά του τέλους μίας εποχής.Όπως μας είναι γνωστό από την ιστορία της Αρχαίας Αιγύπτου, έχουμε να κάνουμε με εκδηλώσεις ψυχικών αλλαγών, οι οποίες πάντα εμφανίζονται στο τέλος ενός Πλατωνικού μήνα και στην αρχή ενός άλλου.Κατά τα φαινόμενα, είναι αλλαγές στη μορφολογία των ψυχικών αρχετύπων ή των "θεών", όπως τα ΄λεγαν κάποτε, οι οποίες επιφέρουν ή συνοδεύουν μακροχρόνιες μεταμορφώσεις στη συλλογική ψυχή.Η μεταμόρφωση αυτή άρχισε με την ανατολή της ιστορικής περιόδου και άφησε τα ίχνη της, πρώτα στην εποχή του Ταύρου, η οποία βρισκόταν στο τέλος της, ύστερα στου Κριού και τελικά στων Ιχθύων, της οποίας η αρχή συμπίπτει με την ανατολή του Χριστιανισμού.Πλησιάζουμε τώρα σε αυτή τη μεγάλη αλλαγή, την οποία μπορεί να την αναμένει κάποιος όταν το εαρινό σημείο μπει στον Υδροχόο&"

Έτσι, ο Γιούνγκ παρακινήθηκε και έγραψε ένα ολόκληρο βιβλίο σχετικά με τους ιπτάμενους δίσκους και την ψυχολογική τους ερμηνεία, θεωρώντας τους σαν καινούργιες μαντάλα, προμηνύματα μίας βαθιάς αλλαγής. Επιχείρησε μία προσέγγιση στο ασυνείδητο της ανθρώπινης φυλής και ξέθαψε σύμβολα, τα οποία φανερώνουν κάτι καινούργιο στον ορίζοντα της ομαδικής συνείδησης.

Έτσι μπορεί να ερμηνευτεί η κοινή μας διαίσθηση για κάποια επερχόμενη αλλαγή.
Η ασυνείδητη γνώση της υπάρχει μέσα σε κάθε μέλος της ανθρωπότητας.
Η λέξη κλειδί είναι Αλλαγή.
Ελκύει τα πλήθη και τα γοητεύει.
Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο τη διακηρύσσουν οραματιστές και φιλόσοφοι, πολιτικοί (Θυμηθείτε το μήνυμα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του '81 με ηγέτη έναν Υδροχόο) και θρησκευτικοί ηγέτες.
Η αιτία δε της γενικής μανίας η οποία υπάρχει για μεσσίες, σωτήρες, ριζοσπαστικές αλλαγές , τα οποία θα φέρουν έναν καινούργιο τρόπο ζωής, δεν είναι απλά κάποια ψυχολογική ανάγκη για ασφάλεια, λόγω της αβεβαιότητας των καιρών.

Πρόκειται για την ασυνείδητη γνώση ενός κοσμικού γεγονότος το οποίο έρχεται και το οποίο ο συνειδητός νους το ερμηνεύει σύμφωνα με την κοσμοθεωρία την οποία έχει ενστερνιστεί.

ώρα, έχοντας καθορίσει όσο το δυνατό καλύτερα τα πλαίσια μέσα στα οποία κινείται αυτή την εποχή η ανθρωπότητα, μπορούμε να περάσουμε στην ανάλυση της εποχής του Υδροχόου.


Ο Υδροχόος είναι το 11ο από τα σημεία του ζωδιακού και αντιστοιχεί στον 11ο οίκο.

Το σχήμα του μπορούμε να το περιγράψουμε σαν δύο παράλληλες κυματιστές γραμμές.

Οι σύγχρονοι αστρολόγοι θεωρούν σαν κυβερνήτη του τον πλανήτη Ουρανό.

Είναι ζώδιο του Αέρα, ανήκει στο σταθερό σταυρό των ζωδίων μαζί με τον Ταύρο, το Λέοντα και τον Σκορπιό και είναι ενεργητικό.


Ο αριθμός 11, ο οποίος αναφέρεται στον Υδροχόο, είναι το 10 συν 1. Δηλαδή το 10, το οποίο είναι ο αριθμός της τελειότητας, συν τη Μονάδα. Είναι το κλείσιμο ενός κύκλου και η έναρξη κάποιου άλλου σε μία ανώτερη σπείρα της εξέλιξης.
Όλες οι αρχαίες παραδόσεις σχετίζουν αυτό το σύμβολο- ζώδιο με την πλημμύρα, η οποία αντιπροσωπεύει όχι μονάχα το τέλος του υλικού σύμπαντος, αλλά και τη συμπλήρωση, το κλείσιμο ενός κύκλου. (τσουνάμι;)
Οι Αιγύπτιοι ταύτιζαν τον Υδροχόο με το θεό Άπι, την προσωποποίηση του Νείλου, του οποίου οι πλημμύρες ήταν πηγή ζωής και γονιμότητας. Στις παλιές εικόνες εμφανίζεται σαν άγγελος με το "ύδωρ της Ζωής", το οποίο χύνει δίχως διακρίσεις σε όλη την ανθρωπότητα.

Μελετώντας το σχήμα του Υδροχόου, πιθανά να απεικονίζει δύο φίδια.
Το φίδι θεωρείται ένα από τα σύμβολα της σοφίας.
Το κάτω φίδι ίσως να είναι η αντανάκλαση του επάνω, του ανώτερου φιδιού.
Ο Θιβετανός Διδάσκαλος, στα βιβλία της Αλίκης Μπέιλι, αναφέρει τις δύο παράλληλες γραμμές σα δύο ποταμούς: τον ποταμό της Ζωής και τον ποταμό της Αγάπης, οι οποίοι εκβάλλουν στην ανθρωπότητα.
Υπάρχει και η σύγχρονη άποψη η οποία συνδέει τον Υδροχόο με την επιστήμη, μέσω του πλανήτη Ουρανού κι έτσι μπορεί να συνδεθεί με όλα τα είδη των "κυμάτων", τα ηλεκτρομαγνητικά, τα βαρυτικά, τα ηχητικά ή ακόμη και τα τηλεπαθητικά.

Είπαμε ότι ο Υδροχόος έχει κυβερνήτη τον Ουρανό, δηλαδή βρίσκεται κάτω από την επίδραση των ιδιοτήτων αυτού του πλανήτη.
Ανεξαρτησία, ασυμβίβαστος χαρακτήρας, επαναστατικότητα, αυθόρμητη παρόρμηση για δραστηριότητα είναι τα χαρακτηριστικά του Ουρανού, μα αυτό το οποίο κυρίως τον χαρακτηρίζει είναι η αλλαγή.
Είναι ένας πλανήτης αλλαγής, πολλές φορές απότομης.
Είναι ο αναζητητής της αλήθειας και συμβολίζει τον αποκρυφιστικό δρόμο.

Ο Ουρανός επηρεάζεται από την 7η ακτίνα, ένα από τα επτά Κοσμικά ενεργειακά ρεύματα.
Άλλωστε, η Υδροχοϊκή Εποχή χρωματίζεται από αυτή την ακτίνα.
Είναι η Ακτίνα της Οργάνωσης και της Τελετουργίας.
Συνενώνει τις δύο θεμελιώδεις όψεις, πνεύμα και ύλη.
Η ενέργειά της είναι αυτή η οποία χρειάζεται για να φέρει ρυθμό και τάξη στο χάος.
Έχει τη δυνατότητα να αποκαταστήσει τα αρχαία ορόσημα, να υποδείξει τους νέους θεσμούς, τις μορφές πολιτισμού και κουλτούρας τις οποίες απαιτεί η ανθρώπινη πρόοδος και να γαλουχήσει τη νέα ζωή και τις νέες καταστάσεις συνείδησης, τις οποίες η προηγμένη ανθρωπότητα όλο και περισσότερο θα κατακτά.
Τίποτε δεν μπορεί να αναχαιτίσει την δραστηριότητα της εξέλιξης.









Η Εποχή του Υδροχόου - Μέρος Τέταρτο

Η Γαλλική επανάσταση, η βιομηχανική επανάσταση και τα μεγάλα φιλοσοφικά ρεύματα σημάδεψαν κύρια το 18ο και το 19ο αιώνα.
Η είσοδος στον 20ο βρήκε την ανθρωπότητα σε μία κατάσταση έντασης, με έκδηλα τα σημάδια μίας οικονομικής κατάπτωσης, ίσως ένα από τα πρώτα αποτελέσματα της ασύνετης χρήσης της μηχανής.
Είναι μία περίοδος όπου βλέπουμε να είναι οξυμένες οι αντιθέσεις μεταξύ των ανθρώπων και όλοι αναζητούν κάποια διέξοδο.
Η τριακονταετία από το 1914 ως το 1945 θεωρείται η πλέον κρίσιμη για την όλη εξέλιξη αυτού του πλανήτη.
Λέγεται πως οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, από εσωτερική άποψη, ήταν μία υλική εκδήλωση της εσωτερικής διαμάχης μεταξύ των Δυνάμεων του Φωτός και των Δυνάμεων του Σκότους.
Η ανθρωπότητα δοκιμάστηκε σκληρά, αλλά τελικά μπόρεσε και αντιστάθηκε σε αυτή την τρομερή επίθεση και κατόρθωσε να επιβληθεί, δίνοντας ταυτόχρονα μία καινούργια ώθηση στον πολιτισμό.
Είναι αλήθεια, ότι μετά έγιναν τεράστια άλματα σε όλους τους τομείς.
Οι επιστημονικές επιτεύξεις διαδέχονταν η μία την άλλη, χρησιμοποιήθηκαν καινούργιες πηγές ενέργειας και μπορούμε να μιλήσουμε για μία τεχνολογική επανάσταση, η οποία χρωματίζει όλο το μετέπειτα πολιτισμό μας.
Ταυτόχρονα, μέσα από τα διάφορα φιλοσοφικά ρεύματα και τις ιδεολογίες, αναγνωρίζονται κύρια δύο τάσεις.
Μπορούμε να τις ονομάσουμε η συντηρητική και η προοδευτική.
Κάποιος άλλος μπορεί να τις ονόμαζε αντίστοιχα Ιχθυακή και Υδροχοϊκή. Με αυτό εννοούμε ότι καθετί το οποίο ανήκει στο παρελθόν, κρύβει μέσα του στοιχεία συντηρητισμού, ενώ καθετί το οποίο ανήκει στο μέλλον, υπόσχεται μία πρόοδο, μία εξέλιξη.

Λόγω της επίδρασης των Ιχθύων βλέπουμε γύρω μας τόσο φανατισμό, ταυτόχρονα με μία βαθιά συναισθηματική ευαισθησία και έναν άκρατο ιδεαλισμό, σε σημείο το οποίο ο άνθρωπος να χάνει τη διάκρισή του και να οδηγείται έντεχνα από το κατεστημένο σε οδυνηρές περιπέτειες.

Από την άλλη μία δεύτερη τάση αναπτύσσεται γοργά.
Η φρίκη και η βαρβαρότητα των Παγκόσμιων Πολέμων έφεραν στην επιφάνεια πολύ παλιά ερωτηματικά σχετικά με τη φύση του εαυτού μας, τον προορισμό μας και τη ζωή γενικότερα.

Σε κάθε γωνιά της γης, ιδιαίτερα μετά το '60, άρχισαν να ξεπετιούνται καινούργιες ιδέες και να ξεθάβονται παλιές ή ξεχασμένες.
Μεγάλες ή μικρές ομάδες ατόμων γίνονται αναζητητές κάποιας αλήθειας, η οποία θα τους απελευθερώσει από ό,τι πιστεύουν ότι τους υποδουλώνει -αντικειμενικά ή υποκειμενικά.
Είναι γεγονός, ότι αυτή η αναζήτηση υπήρχε πάντα, όμως αυτή τη φορά έχει ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία σπάνια συναντιούνται ταυτόχρονα.
Μέσα στα τελευταία τριάντα χρόνια παρέλασε από το νου της ανθρωπότητας σχεδόν ολόκληρη η πνευματική κληρονομιά του παρελθόντος.
Χωρίς εξαίρεση, σχεδόν, αναβίωσαν όλες οι πίστεις και οι ιδέες των προγόνων μας, καλές ή κακές, ορθές ή παράλογες.
Έχει σημασία το ότι η αναζήτηση κάποιας αλήθειας σήμερα, δεν αποτελεί πια το προνόμιο ορισμένων ατόμων ή απομονωμένων ομάδων, αλλά απασχολεί και συναρπάζει ένα πολύ πλατύτερο σύνολο.

Χαρακτηριστικό επίσης των καιρών μας είναι ότι εκτός από τον τεράστιο όγκο της κληρονομιάς, ο παγκόσμιος νους κατακλύστηκε από έναν εξίσου τεράστιο όγκο καινούργιων ιδεών.

Η κύρια διαπίστωση, όμως, είναι ότι όλες αυτές οι πίστεις, οι ιδέες και τα μοντέλα δοκιμάστηκαν στην πράξη.
Παντού υπήρξαν και υπάρχουν πλήθη ατόμων, πρόθυμων να δοκιμάσουν τον ένα ή τον άλλο τρόπο ζωής -χωρίς να εξετάζουμε εδώ το πόσο σωστός μας φαίνεται ο καθένας ξεχωριστά.
Έτσι, σήμερα υπάρχει ένας ατέλειωτος κατάλογος ομάδων κάτω από διάφορες σημαίες -πολιτικές, θρησκευτικές, οικολογικές, αποκρυφιστικές, μυστικιστικές κ.λ.π.
Δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων απογοητευμένων από τον τρόπο ζωής τον οποίο επιβάλλει η σημερινή κοινωνία, έχουν ιδρύσει δικές τους κοινότητες, ζώντας με τον τρόπο τον οποίο κρίνουν πως τους εκφράζει. Η ανθρωπότητα ψάχνεται και δοκιμάζει.

Όλες οι συμβατικές ιδέες δέχθηκαν ένα γερό τράνταγμα από τα ρεύματα των καινούργιων ιδεών τα οποία διαρκώς διασταυρώνονται και αλληλοσυγκρούονται μέσα στον παγκόσμιο νου.
Είναι καταστάσεις τις οποίες βλέπουμε γύρω μας και τις ζούμε, είμαστε αυτόπτες μάρτυρες σε αλλαγές οι οποίες άλλες μας σοκάρουν και άλλες μας δίνουν ελπίδες.
Επηρεάζουν τη ζωή μας με τον άλφα ή βήτα τρόπο, γεμίζοντάς μας με νοσταλγία για τις "παλιές καλές μέρες", ή με πίστη για ένα καλύτερο αύριο.

Είναι σαν ένας άνεμος ο οποίος έρχεται από το μέλλον και παρασύρει στο διάβα του ό,τι άχρηστο μας έχει στοιβάξει το παρελθόν, εξετάζει την εγκυρότητα ακόμη και των πιο πατροπαράδοτων αντιλήψεων, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει εμπνεύσεις και νέες προοπτικές.

Ποιό είναι το αποτέλεσμα των δύο κύριων τάσεων, τις οποίες περιέγραψα πιο πάνω;
Μία τεράστια σύγχυση.
Μία σύγχυση της οποίας η ρίζα βρίσκεται στη μεταβατική περίοδο την οποία διανύουμε, όπου το παλιό έχει οριστικά παρέλθει και το καινούργιο είναι άγνωστο και αδοκίμαστο.
Μέσα μας κλυδωνιζόμαστε μεταξύ ανασφάλειας και ελπίδας.
Στον δρόμο τον οποίο ακολουθούμε, πίσω δεν μπορούμε να γυρίσουμε πια και μπροστά δεν ξέρουμε τι μας περιμένει.
Αιωρούμαστε, καθώς η σελίδα της Ιστορίας γυρίζει&

Και όμως, μέσα σε αυτή τη σύγχυση, όλοι κάτι περιμένουμε.
Άλλοι συνειδητά, άλλοι ασυνείδητα.
Η ίδια η Φύση εκδηλώνει τα σημάδια της.
Είναι από παλιά διαπιστωμένο, ότι κάθε σημαντική αλλαγή πάνω στον πλανήτη συνοδεύεται και από πλήθος φυσικών φαινομένων ή ακόμη και φυσικών αλλαγών.
Η έξαρση των σεισμών, των ηφαιστειακών εκρήξεων, των πλημμυρών, των ξηρασιών και των τυφώνων, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελούν ένα προμήνυμα αυτού του οποίου έρχεται.

Μα και μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο υποστηρίζεται ότι έχουν ενεργοποιηθεί ορισμένες ψυχικές όψεις του.

Η Εποχή του Υδροχόου - Μέρος Τρίτο

Είναι αυτονόητο, ότι είναι αναγκαία μία λεπτομερής ανάλυση για την εποχή η οποία μας αφορά άμεσα. Τόσο για εκείνη που παρέρχεται (Ιχθυακή), όσο και για την νέα (Υδροχοϊκή).
Αρχικά θα πρέπει να κάνουμε ένα διαχωρισμό, ο οποίος ισχύει για ΟΛΟΥΣ τους κοσμικούς μήνες και τις επιδράσεις των ζωδίων πάνω τους. Κάθε εποχή   χωρίζεται σε τρεις φάσεις (αντίστοιχες περίπου με τους ζωδιακούς δεκανούς). Η πρώτη είναι το χρονικό διάστημα όπου το εισερχόμενο ζώδιο συναντιέται με το ζώδιο το οποίο εξέρχεται και οι επιρροές τους αναμιγνύονται. Η δεύτερη είναι η πλήρης έκφραση των ιδιοτήτων του ζωδίου το οποίο έχει πια εισέλθει και του οποίου η επίδραση βρίσκεται στο αποκορύφωμά της. Τέλος, ακολουθεί η σταδιακή έξοδος και η συνάντηση με το επόμενο ζώδιο το οποίο εισέρχεται και είναι η τρίτη φάση. Ερευνώντας κατ' αυτόν τον τρόπο την εποχή των Ιχθύων, μπορούμε να φτάσουμε σε ουσιαστικά συμπεράσματα κατ' αρχήν για την επερχόμενη εποχή.

Η Ιχθυακή Εποχή ξεκίνησε με τη γέννηση του Απολλώνιου (Χριστού).

Σιγά-σιγά, όμως, έρχεται σε πλήρη έκφραση το ζώδιο των Ιχθύων και δημιουργείται το θεοκρατικό Βυζαντινό Κράτος, όπου όλες οι παλιές θρησκείες καταργούνται. Είναι γνωστοί οι θρησκευτικοί αγώνες, ενώ παράλληλα στη Δύση κυριαρχεί μία περίοδος σκοταδισμού, η οποία επιβάλλεται κύρια από τους εκπροσώπους της θρησκείας.

Διαστρεβλώνεται η αλήθεια και γίνεται όργανο εκμετάλλευσης από τους λίγους.

Η ανθρωπότητα, εξαιτίας ορισμένων αρνητικών Ιχθυακών επιρροών, εμπλέκεται σε ένα κυκεώνα δεισιδαιμονιών, γίνεται εύπιστη σε καθετί και στρέφεται με λαθεμένη στάση προς την θρησκεία, με αποτέλεσμα να βυθίζεται περισσότερο στην πλάνη.
Όμως, στο ζενίθ της Εποχής αυτής αρχίζουν να δραστηριοποιούνται ορισμένα ανήσυχα πνεύματα, αντλώντας την έμπνευσή τους από τις παραδόσεις. Η Αναγέννηση ήταν αποτέλεσμα της εργασίας αυτών των πνευμάτων, τα οποία συνειδητά προσπάθησαν να ελευθερώσουν την Ανθρωπότητα από το τέλμα.

Παρ' όλη την αντίδραση και το καταστροφικό έργο της Ιερής Εξέτασης, στήνονται τα θεμέλια για κάτι καινούργιο.
Αρχίζει ένας νέος εσωτερικός οργασμός για την Ανθρωπότητα, ανοίγονται νέοι ορίζοντες και δημιουργούνται καινούργια οράματα. Προχωράει σαν ένα μικρό παιδί, πέφτει και ξανασηκώνεται, τραυματίζεται, αλλά συνεχίζει να τραβάει μπροστά, για να αρχίσει να διανύει το τελευταίο μέρος της εποχής αυτής.
Τώρα πια βρισκόμαστε στο μεταίχμιο των δύο εποχών, της Ιχθυακής και της Υδροχοϊκής. Τι παρατηρούμε λοιπόν ; Πώς έχουν τα πράγματα ; Υπάρχουν δείγματα αλληλεπίδρασης των δύο ζωδιακών σημείων ; Τα παρατηρούμε έξω στον κόσμο ;

Η Εποχή του Υδροχόου - Μέρος Δεύτερο

Με την είσοδο στην εποχή του Καρκίνου και την ταυτόχρονη βύθιση της Ατλαντίδος, εξαφανίζεται σχεδόν κάθε πολιτισμός.
Ο πλανήτης ο οποίος κυβερνάει τον Καρκίνο είναι η Σελήνη και εκείνη την εποχή αναπτύσσονται οι σεληνιακές λατρείες.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό της εποχής του Καρκίνου είναι η ανάπτυξη διαφόρων μορφών μητριαρχίας, αλλά όχι στο βαθμό τον οποίο είχε αναπτυχθεί την εποχή της Παρθένου.

Μετά την εποχή του Καρκίνου ακολούθησε η εποχή των Διδύμων, η οποία κράτησε περίπου μέχρι το 4,300 π.Χ. (από το 6,450 π.Χ. περίπου)
Οι Δίδυμοι είναι ζώδιο του Αέρα και κυβερνιέται από τον πλανήτη Ερμή, προστάτη των γραμμάτων και του εμπορίου.
Γραφή και εμπόριο σημαίνουν επικοινωνία και η επικοινωνία είναι ένα από τα χαρακτηριστικά των Διδύμων και του Ερμή.

Η εποχή του Ταύρου
ήταν η επόμενη και κράτησε περίπου μέχρι το 2,150 π.Χ.
Η Αφροδίτη είναι ο κυβερνήτης του Ταύρου, μιλώντας πάντα από αστρολογική άποψη.
Αλήθεια, αυτή την εποχή αναπτύσσεται η λατρεία της Θεάς Αφροδίτης, της Αστάρτης, καθώς και του ίδιου του ζώου, του Ταύρου.
Τα κυριότερα πολιτιστικά κέντρα της εποχής, η Κρήτη και η Μεσοποταμία, τον είχαν σαν κύρια θεότητά τους.
Η επίδραση του ταύρου σαν συμβόλου της Γης και της γονιμότητας επισφραγίζεται με την ανάπτυξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, σε μία προσπάθεια να καλύψει τις ανάγκες των αυξανόμενων πληθυσμών.

Η επικράτηση της λατρείας του Άμμωνα στην Αίγυπτο σφραγίζει την είσοδο της εποχής του Κριού
.
Είναι η εποχή στην οποία ανακαλύπτεται η επεξεργασία του σιδήρου, συμβόλου του πλανήτη του Κριού, δηλαδή του Άρη.
Ήταν η εποχή των σφοδρών συγκρούσεων, αλλά και των πρωτοπόρων στις διάφορες επιστήμες.
Οι απέραντες αυτοκρατορίες, η εμφάνιση της επιστημονικής σκέψης,όλα αυτά είναι στοιχεία τα οποία δείχνουν καθαρά την επίδραση του Κριού.

Η Εποχή του Υδροχόου - Μέρος Πρώτο

Μία φράση η οποία στις μέρες μας ακούγεται πάρα πολύ και σε διάφορους κύκλους, είτε επιστημονικούς- ψυχολογικούς, είτε αστρολογικούς- αποκρυφιστικούς.

Όταν ακούγεται αυτή η έκφραση, αμέσως στο νου μας σχηματίζεται η αίσθηση κάποιας χρονικής περιόδου.
Μα, ποία ακριβώς είναι αυτή, ποίος την όρισε, γιατί δόθηκε αυτή η ονομασία, είναι πράγματα τα οποία συνήθως δεν τα γνωρίζουμε. Γι' αυτό, ας προσπαθήσουμε να δούμε τι ακριβώς σημαίνει Εποχή του Υδροχόου από κάθε άποψη και ας αρχίσουμε από την καθαρά επιστημονική- αστρονομική έννοια.

aq_1.jpg

Μία από τις 14 ταυτόχρονες κινήσεις της γης είναι η ιδιαίτερη κυκλική κίνηση του πολικού άξονά της, η λεγόμενη μετάπτωση.

Αυτή αναγκάζει τον πολικό άξονα να διαγράψει έναν κώνο σε διάστημα περίπου 25,800 χρόνων.
Το χρονικό τούτο διάστημα ονομάζουμε κοσμικό έτος.
Αυτό δεν είναι μία καινούργια ανακάλυψη.
Ο Ίππαρχος ήταν εκείνος ο οποίος για πρώτη φορά παρατήρησε το φαινόμενο.
Αποτέλεσμα της μετάπτωσης είναι η αλλαγή του σημείου ισημερίας, καθώς και η περιοδική αλλαγή του πολικού αστέρα, γιατί μετατοπίζονται όλοι οι αστέρες στην ουράνια σφαίρα.

aq_2.jpg

Αλλά, εκείνο το οποίο αξίζει να σημειωθεί, είναι η αλλαγή του σημείου ισημερίας, η οποία πραγματοποιείται περίπου κάθε 2,150 χρόνια.

Η περίοδος αυτή είναι γνωστή σαν κοσμικός ή πλατωνικός μήνας.
Με κάθε κοσμικό μήνα το σημείο ισημερίας μετατοπίζεται προοδευτικά από αστερισμό σε αστερισμό του ζωδιακού και με αυτό τον τρόπο, κάτω από αστρολογική θεώρηση, όλο αυτό το διάστημα των 2,150 χρόνων βρίσκεται υπό την επίδραση του ζωδίου στο οποίο πραγματοποιείται η ισημερία.
Ο Ίππαρχος καθόρισε ότι το σημείο ισημερίας εκείνης της περιόδου συνέπιπτε στις 0 μοίρες του Κριού, την αφετηρία του ζωδιακού κύκλου. Έτσι, με βάση αυτό τον καθορισμό λέμε ότι σήμερα περνάμε στην εποχή του Υδροχόου.
Αυτή η μετακίνηση γίνεται ακολουθώντας τη σειρά Κριός- Ιχθείς- Υδροχόος- Αιγόκερως κ.λ.π. μέχρι να ξαναφθάσει στον Κριό μετά από 25,000 χρόνια, έχοντας συμπληρώσει ένα κοσμικό έτος.

Τώρα ας εγκαταλείψουμε το πεδίο της επιστημονικής θεώρησης και ας εξετάσουμε τη σημασία την οποία έχουν όλα αυτά για τον άνθρωπο και την εξέλιξή του.

Σύντομα θα διαπιστώσουμε, με βάση τα ιστορικά γεγονότα, ότι ο προσδιορισμός του Ίππαρχου δεν ήταν τυχαίος, αλλά είχε τις ρίζες του, ίσως, στη μυστική εσωτερική γνώση της εποχής του&

Έχει παρατηρηθεί, ότι κάθε εποχή εκδηλώνει ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία ανήκουν στο συγκεκριμένο ζώδιο, το οποίο την "χρωματίζει".

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι κάθε ζώδιο αφήνει την σφραγίδα του με ένα εντελώς χειροπιαστό τρόπο.
Κάνοντας μία αναδρομή προς τα πίσω και βλέποντας τις περασμένες εποχές με ένα συγκριτικό μάτι, είναι εύκολο να το διαπιστώσουμε.

Ας αρχίσουμε τούτη την ανασκόπηση εξετάζοντας ένα πολύ σημαντικό γεγονός.
Αν και δεν έχει γίνει ακόμη αποδεκτό από τη συμβατική επιστήμη, ωστόσο δεν παύει από εσωτερική άποψη να θεωρείται ένας σταθμός για την ανθρώπινη εξέλιξη.
Πρόκειται, φυσικά, για την καταστροφή της Ατλαντίδος, η οποία σύμφωνα με την αναφορά του Πλάτωνα συνέβη το 8,498 π.Χ.
Αν, λοιπόν, τοποθετήσουμε αυτή την χρονολογία στο Κοσμικό ημερολόγιο, θα διαπιστώσουμε ότι η Ατλαντίδα βυθίστηκε περίπου όταν το σημείο ισημερίας περνούσε από το ζώδιο του Λέοντα σε αυτό του Καρκίνου. Ο Καρκίνος ανήκει στο στοιχείο του Νερού κι έτσι δεν είναι περίεργο, ότι με τον ερχομό της εποχής του Καρκίνου, η γη γνώρισε μεγάλους κατακλυσμούς.

Το Σκήπτρο του Ερμή ή Στέμμα των Πτερύγων ή Κηρύκειο

Σύμφωνα με τις περιγραφές της πανάρχαιας Ελληνικής ιστορίας, το Κηρύκειο του Ερμή :

 

" Έδινε μορφή σε άμορφα όντα και αντικείμενα. Θεράπευε όλες τις ασθένειες. Έδινε και αφαιρούσε τη ζωή και ανάσταινε νεκρούς. Έκρυβε μέσα του ανίκητες δυνάμεις που υπολόγιζαν θεοί και άνθρωποι."

Μας είπαν : " Ήταν ιερό σύμβολο της Γαλαξιακής Συνομοσπονδίας".

"Το παντοδύναμο σκήπτρο του Ερμή ή Κυρήκειον ή Στέμμα των Πτερύγων, ήταν δώρο του θεού Απόλλωνα που το έφερε στον αστερισμό της Λύρας. Ήταν η ράβδος της πνευματικής δύναμης. Υλοποιούσε τις σκέψεις του παγκόσμιου πνεύματος και κρατούσε μέσα σ' αυτό (ο Ερμής) τις ψυχές των ανθρώπων που είχαν πάρει εντολή ενσάρκωσης.

Διάνοιγε κοσμικούς διαύλους για την κάθοδο των ψυχών που έρχονταν να ενσαρκωθούν στη Γαία ή τις υποβοηθούσε στην αναχώρησή τους, μετά τον θάνατο, οδηγώντας αυτές στον Άδη όπου ο ίδιος ο Ερμής τις υπερασπιζόταν.

Το σκήπτρο έλαμπε σαν ήλιος και περίκλειε ενέργεια που ισοδυναμούσε με την ενέργεια ολόκληρου του ηλιακού σας συστήματος."

Το Γέιλ επιστρέφει αρχαία στο Περού

Το αμερικανικό πανεπιστήμιο Γέιλ θα επιστρέψει στο Περού περίπου 4.000 αρχαία αντικείμενα που είχαν αφαιρεθεί από την ακρόπολη των Ίνκα, Μάτσου Πίτσου, στις αρχές του 20ού αιώνα, από έναν Αμερικανό αρχαιολόγο, όπως ανακοίνωσε το Σάββατο ο Ερνάν Γκαρίδο Λέκα, υπουργός της περουβιανής κυβέρνησης, μιλώντας στον ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό RPP Noticias.

Σύμφωνα με τον υπουργό, η συμφωνία για την επιστροφή των αντικειμένων ανάμεσα στην κυβέρνηση του Περού και το αμερικανικό εκπαιδευτικό ίδρυμα έγινε μετά από μήνες διαπραγματεύσεων.

Ο αμερικανός αρχαιολόγος Χίραμ Μπίνγκαμ και η ομάδα του είχαν αποσπάσει το διάστημα 1911-1916 από την ακρόπολη του Μάτσου Πίτσου έναν μεγάλο αριθμό αντικειμένων, τμήματα των ερειπίων, μούμιες, ανθρώπινα υπολείμματα, κεραμικά, αντικείμενα τέχνης και καθημερινής χρήσης, τα οποία, εν συνεχεία, μετέφεραν στο Γέιλ.


Τον τελευταίο καιρό όλοι επιστρέφουν κάτι σε κάποιους. Αναρωτιέμαι την δική μας κληρονομιά πότε θα την επιστρέψουν?

Υ.Γ. Επανέρχομαι δρυμίτερη επί των επάλξεων! Θα ακολουθήσουν φωτογραφίες από την κληρονομιά μας σε σημαντικά μουσεία του κόσμου!